Annick Sickinghe

Op mijn vierde begon ik met drummen en schilderen, en daar ben ik nooit meer mee opgehouden. Gedreven door nieuwsgierigheid, een sociaal hart en liefde voor schoonheid, onderzoek ik wat ons verbindt en waar het wringt. Ik maak muziek om op te dansen, documentaires die je meenemen op een emotionele reis door het leven van anderen, en beeldende kunst die ik graag mijn “verwonderlandschappen” noem. Tussen deze disciplines ontstaan ook projecten waarin ik verschillende kunst vormen samenbreng, dat vind ik stiekem het allerleukst.

In 2021 studeerde ik cum laude af aan de Willem de Kooning Academie met de documentaire LATER, waarin ik de fysieke en mentale impact van kinderkanker op je latere leven op een poëtische manier verbeeld. In 2023 groeide dit uit tot een acht-delige serie voor het Prinses Máxima Centrum, en inmiddels werk ik aan een nieuwe serie over hersenletsel bij pubers. Film maken over en met de gezondheidszorg is me erg dierbaar geworden en een manier om veel verschillende aspecten van mezelf samen te brengen.

Naast film ben ik percussionist en sta ik vaak op het podium met uiteenlopende muzikale projecten, waaronder Valvetronic, een twaalfkoppige brassband waarmee ik sinds 2017 op grote festivals in binnen- en buitenland speel. Na een goed optreden stuiter ik vaak nog dagen na van de energie die muziek me geeft.

In mijn beeldend werk, van schilderijen en zeefdrukken tot muurschilderingen, albumcovers en installaties, creëer ik fantasierijke landschappen die onze emotionele binnenwereld weerspiegelen.

In 2026 werk ik aan een nieuwe documentaireserie voor het Prinses Máxima Centrum, een animatie-installatie en verschillende muzikale projecten, waarbij ik steeds op zoek ben naar manieren om verhalen, emoties en verwondering met elkaar te verbinden.